Cihan padişahı Sultan ikinci Mahmud Han, tebdil-i kıyafet (kıyafet değişikliği) ederek Silahdar Ağa ve bazı devlet erkanı ile beraber Sultan Mehmed Camii (Fatih Camii) yakınlarında bir ekmekçi fırınının önüne geldi. Halkın ekmek allmaktaki sıkıntısını görüp biraz orada bekledi.

Bir kadın iki ekmek alıp dönerken; "Padişahın gözü kör olsun. Bak şu ekmeğe ve bak şu ekmeği alıncaya kadar çektiğimiz sıkıntı ve zahmete!" dedi. Kadının bu sözlerini padişah da duydu. Padişahın yanınnda bulunanlardan birisi;

Porselen boyama, beyaz olarak alınan porselen üzerine, özel porselen boyalarıyla yapılan el dekoru sanat dalıdır. Bu çalışmalar sır üstü yapılır. Bunun için özel porselen boyaları ve yağları kullanılır. Bu boyalar toz olarak alınır ve kullanılacağı zaman özel yağı ile karıştırılarak desenleme işlemi yapılır. En son altın çalışmasıyla tamamlanır.

Bütün bu çalışmalar sonunda obje, 650-800 santigrata kadar yükselebilen özel porselen fırınlarında pişirilir. Bazen bu pişirme işlemi, aynı obje için, birkaç aşamada yapılarak birden fazla pişirme işlemi gerekebilir.

İslamiyet’te heykel ve resmin mahzurları nedeniyle Hz. Muhammed’in (s.a.v.) sevgisi farklı bir şekilde tezahür etmiş ve hilye sanatı ortaya çıkmıştır. Özellikle Osmanlı sanatkârları Peygamber Efendimiz’in (s.a.v.) fizikî özelliklerini anlatan rivayetleri Hilye-i Şerif’lerde bir görsel şölene dönüştürmüşlerdir. Müzehhipler tarafından bezenen hilyeleri yazmak bir hat sanatkârı için icazetname alma manasına geliyordu. “Hilye” kelimesi “güzel vasıflar, süs, güzel yüz, cevher, görünüş” gibi sözlük manalarını taşır. Tarihî seyir içinde Hazreti Peygamber’e (s.a.v.) mahsus olmak üzere Şemâil, Şemâil’ün-Nebi, Hilye-i Nebevi ve Hasâisü’n-Nebi gibi değişik ifadelerin yanı sıra Osmanlılar