Müslümanlar eğer sinirlerine hâkim olabilir ve rakiplerinin onları haritanın dışına itmelerine yol açan sekülerleşme sürecinin yanısıra,tepkisel Hâriciliğin çıkmaz sokaklarından da kaçınabilirlerse,işte o zaman,gerçekten dünyanın hakemi ve Allah’ın halifesi olma niteliklerini yeniden keşfedebilirler.

Ancak bunu yapabilmeleri için Müslümanların modernitenin kucağına düşmek bir yana,modernitenin sonunun geldiğine olan inançlarını muhkemleştirmeleri gerekmektedir.

Bu soru “seviyor musun, seviyor muydun…” tarzında sorulsaydı cevabım evet olabilirdi. Ama bu soru istihza ve şüpheyi demleyip sunuyor insana ve kişi evet dediği zaman bu istihza ve şüpheye de evet demiş oluyor.

Peygamber sevgisini bir fotoğraf karesi gibi dondurup duvara asmak mümkün olsaydı eminim her evin duvarında bir tane olurdu. Ama sevmek yaşayan bir eylemdir. Ne bir kareye sığar ne de üç boyuta…

Neden şüpheli bir soruyla başladım bu yazıya biliyor musun dostum?