PEYGAMBER EFENDİMİZ, bir bayram günü, sokakta çocukların neşe içinde oynadığını gördü. Ancak içlerinden bir tanesi, yırtık ve eski elbiseler içinde idi. Diğer çocuklar gibi gülüp oynamıyor, bir kenarcıkta oturmuş ağlıyordu.

Peygamber Aleyhisselâm onun yanına gitti.

BENÎ İSRAİL’DEN bir adama gidip, ondan bin dinar borç isteyen bir adam vardı. Kendisinden borç istenen İsrailoğlu, adama:

“Bana şahitlerini getir” dedi. “Onların huzurunda bin dinarı vereyim, şahit olsunlar!”

İsteyen ise: “Şahit olarak Allah yeter” dedi.

Bir vakit Kâbe'nin Şeybe kapısından, heybetli mi heybetli, nurânî mi nurânî bir ihtiyar içeri girdi. O sırada Ebû Bekir Kettanî, Mescidi Haram'ın bir köşesinde sessizce oturmuş, tefekkür hâlinde bulunuyordu. Şeybe kapısından giren ihtiyar, doğruca Kettanî'nin önüne gelip durdu:
"Selâmün aleyküm."
"Ve aleyküm selâm"

"Ey Şeyh! Burada niçin oturuyorsun da Makamı İbrahim'e gitmiyorsun?"
"Ne yapayım Makamı İbrahim'de"