Masumi Toyotome diye bir Japon yazmış. "Dünyada sevilmek istemeyen kişi yok gibidir" diye başlıyor.

  - "Ama sevgi nedir, nerede bulunur, biliyormuyuz?" diye soruyor...Sonra anlatmaya başlıyor:

 - "Sevgi üç türlüdür!.."

-Aannee!...
Küçücük boyuyla bir apartman devinin önüne dikilmiş, gözleri dördüncü katın kahverengi çerçeveli penceresinde, ciğerlerinin olanca gücüyle bağırıyor;

-Aannee!...
Körpecik sesi ilk önce ikinci katın balkonundan içeri giriyor, tansiyon hapını alıp salondaki kanepeye uzanmak üzere olan Hayri Amca’nın kulaklarına değiyor. Hayri Amca içinden bir ‘la havle…’ çekiyor ama kısa pantolonlu minik ses vazgeçmiyor;

Dışarıdan bir kedi iniltisi duydu…

İsteksizce pencereye döndü. Çünkü evraklardan artık kafasını kaldıramaz hâldeydi. Baktı;

Bir kedi ve yavrusu…

Canı sıkıldı. Sinirli bir şekilde camı açtı ve onları hışımla kovdu.

Avcının biri bir gün bir serçe avlar, serçe dile gelerek avcıya “Bana ne yapmayı düşünüyorsun?” diye sorar. Avcı serçeye “ Seni kesip yiyeceğim.” cevabını verir. Bunun üzerine serçe avcıya “Vallahi, benim etim ne kahvaltılık olur, ne de karın doyurur. Fakat eğer beni salıverecek olursan sana üç şey öğretirim, onlar etimi yemekten daha çok işine yarar. Kabul edersen bu üç şeyin ilkini şimdi elinde iken, ikincisini elinden uçup karşıdaki ağaca konunca, üçüncüsünü de ağaçtan uçup önümüzdeki tepeye varınca söyleyeceğim.” der.

Sabah hava yağmurluydu…

Caddeler, sokaklar ve yollar, yağan rahmetin bereketli kollarına kendilerini bırakmışlardı. Sonbaharın kuru yaprakları üzerindeki damlalar sanki onlara yeni bir hayat sunarcasına ağaçlara ayrı bir güzellik katıyordu.Arabası olmadığı için yürüyerek okula gidiyordu. Eviyle okulu arasındaki yarım saatlik mesafeyi hep muhasebe ederek değerlendirirdi. Yağmurun sonbaharda bile ağaçlara hayat vermesi onu derinden düşündürdü. Acaba ben nasıl yağmur gibi bereketli olabilirim?