Bilim adamları pirelerin farklı yükseklikte zıplayabildiklerini görür. Birkaçını toplayıp 30 cm yüksekliğindeki bir cam fanusun içine koyarlar. Metal zemin ısıtılır.

Sıcaktan rahatsız olan pireler zıplayarak kaçmaya çalışır ama başlarını tavandaki cama çarparak düşer. Zemin de sıcak olduğu için tekrar zıplar, tekrar başlarını cama vururlar.

Hemen hemen bütün yetişkinler, dakikada ortalama 150–250 kelime okuyabiliyorlar. Bu rakam, hızlı okuma çabalarının bırakıldığı ilköğretim eğitiminde ulaşılan hız.

Hayatımızın geri kalanında aynı tempoda okumayı sürdürüyoruz. Oysa insan beyni dakikada en az 600 kelimelik bilgi tüketebiliyor. Okurken 200 kelimelik bilgi akışı gerçekleştiğinde ise ‘boşluk’ oluşuyor. Bu boşluklarda ise seyahate çıkıyoruz.

Bir arkadaşım dünyanın en başarılı iş adamlarını anlatıyordu. Anlattığı kişiler Müslüman değildi, fakat onları başarıya götüren sıfatlar birer Müslüman sıfatıydı. Yani onlar inanmış ve İslamiyet’e tabi olmamışlardı, fakat uyguladıkları prensipler 1400 sene önce Kur’an’ın beşeriyete gösterdiği prensiplerdi. 

Dünyada başarıya imza atmış isimlerin en önemli özelliği, çalıştıkları ekip ile ortak bir akıl oluşturabilmeleridir. Buna, netice için başkasının aklından istifade etmek de denebilir.

Sözlükteki tanımı: Latince Pigrita kelimesinden gelir. Anlamı çalışmaktan nefret etmek, savsaklamak, ihmalkârlık, üşengeçlik.

Tembellik üzerine bir hikaye: Juan öldüğünde kendisini hayatı boyunca hayalini kurduğu konfor ve güzelliklerle dolu harika bir yerde buldu. Beyazlar içinde biri yanına yaklaştı ve şöyle dedi :

- Her ne istersen almaya hakkın var: tüm yiyecekler, zevkler, eğlence… Hepsi emrine amade.

Aşağıda okuyacağınız metin, Çukurova Üniversitesi’nde okuyan bir öğrencinin mektubu.

Mektubu okur  İnsanı yüreklendiren bir öykü… İmkansız diye bir şeyin olmadığını, yaşamda şikayet etmenin alternatiflerini gösteriyor. Mektubun aslı dört sayfa olduğu için size kısaltarak aktarıyorum: