Hayattan keyif alabilmek için, hayatı beyin imbiğinden geçirip yürekte damıttıktan sonra yaşamak gerekiyor.
Biz ise tüm günleri tek gün gibi yaşamaktan fırsat bulup hayatın nüanslarına giremiyoruz…
Hayatın sırrını yakalamaya çalışmıyoruz…
Evet, her gün bir gün gibi yaşanıyor bizde hayat. Karbon kâğıdı ile çoğaltılmış bir birine benzer günler içinde kendimizi yitirmişiz…

O, ilkokul öğretmeniydi.

İri ve kara gözleri, uzun ve kıvrık kirpikleri vardı.

Mahmur bakışları, insanı etkisi altına alırdı.

Herkes onu aktris Belgin Doruk’a benzetirdi. O da bunu bilir, onu taklit ederdi.

Efkârlıyım…

Zamanın elleri nasırlaşmış, gitmiş tılsımı anın, dakikanın. Giyindiğim bütün elbiselerim solmuş, eskimiş lime lime dökülüyor. Dokunduğum nesnelerin hepsini kırıyorum. Kırıyorum şu yazan ellerimi, kırıyorum kederli yüreğimi… Bir gökkuşağını andıran baharların birinde kaybettiğim neşemi, karakışın birinde yitirdiğim umutlarımı, zamanın birinde unuttuğum dualarımı arıyorum.

Kar, önce şakaklarıma yağar.

Kararıp kalmaz gençliğim . İhtiyarlığın apak limanlarına uğrar.
Kar taneleri kadar hafif , kar taneleri gibi gözyaşı olmaya hazır günlerimiz olur . Kar tanesi kanatların getirip bıraktığı bu 'son' mevsimdeyiz artık .
 
* * *

Sahurla Seher arası, bereket yağmurlarının derya derya aktığı demler… Derin tefekkürün zikirle buluştuğu sular, hikmet susuzluğunun giderildiği, saniyelerin saat, saatlerin gün olduğu zamanlar… Vaktin kadrini bilenler için bulunmaz şevk serinliği, istemenin en verimli anları…

 Hayrı, hakikati arayanların idraklerinin açık, duyguların canlı, zihinlerin parlak olduğu, sonsuzluğun nefeslendiği huzur haller geçidi… Geçmiş geceden güne iyi başlamanın anahtar açılımı, doğumun ışık ışık serpildiği sonsuzluk huzmeleri…

[Veda Ramazani veya Elveda ey Sehr-i Ramazan]

Ramazan’a “merhaba”larla girmek varken, oun “elveda”larla karsilamak da ne demek oluyor, diyebilir çikip da birisi. Sonda söylenecek sözü basta söyleyeyim: Veda psikolojisiyle geçirilen bir Ramazan ayi, ihsan suuruna daha yakin, gaflete daha uzaktir; riza-i ilahiye daha yakin, nefis ve seytana daha uzaktir.