Dört tane kelebek bir gün bir ateş görmüşler. Bunun nasıl bir şey olduğunu öğrenmek istemişler. Birinci kelebek ateşe biraz yaklaşmış ve üzerinin aydınlandığını görmüş. Arkadaşlarının yanına gelmiş ve:

–Bu ateş aydınlatıcı bir şey!, demiş..

İkinci kelebek bununla yetinmeyerek daha fazla şey öğrenmek istemiş. Biraz daha yaklaşmış ve ısındığını hissetmiş; Demiş ki:

-Aannee!...
Küçücük boyuyla bir apartman devinin önüne dikilmiş, gözleri dördüncü katın kahverengi çerçeveli penceresinde, ciğerlerinin olanca gücüyle bağırıyor;

-Aannee!...
Körpecik sesi ilk önce ikinci katın balkonundan içeri giriyor, tansiyon hapını alıp salondaki kanepeye uzanmak üzere olan Hayri Amca’nın kulaklarına değiyor. Hayri Amca içinden bir ‘la havle…’ çekiyor ama kısa pantolonlu minik ses vazgeçmiyor;

1957 Yılında İstanbul Tıp Fakültesi'nden mezun olup ihtisas yapmak üzere ABD’ye giden doktor Ömer Muşluoğlu, görev yaptığı hastahanede başından geçen çok enteresan bir hadiseyi şöyle anlatıyor:

“Amerika'ya gittiğim ilk yıllarda New York'da Medical Center Hospital'da görev almıştım. Fakat vazifem kan almak,  kan vermek, serum takmak, elektrokardiyografi çekmek gibi işler.