Acil servisteydim. Mesleğe yeni başlamanın heyecan ve zevkini yaşıyor, 'doktor bey' hitabına alışmaya çalışıyordum. Her büyük hastahanenin acil servisinde olduğu gibi, burada da nöbet hareketli geçiyordu. Tecrübeli uzman hekimlerin yanında, bana pek sorumluluk düşmüyordu. Ben sadece olup bitenleri dikkatlice izleyerek tecrübe kazanmaya çalışıyordum.

Bu yazıya ilk yorumu yazın | Beğendiğim metinlere ekle (0) | Görüntüleme sayısı: 173 | Arkadaşına gönder

Doğuştan duman duman duygulara dayandım,
Doymadım doyamadım doyumsuz dünyalarım,
Hücrelerim hüzünlü, hıçkırıklara handım,
Hükümsüz hüngür hüngür halleşir hülyalarım,

Yüreğimin yanında yeşil yarenim yürür,
Gören gözler görmezse görmeyen gönül görür,
Süzülürken sevgiyle saltanatları sürür,
Resmederken riyasız, renklenir rüyalarım.

Bu yazıya ilk yorumu yazın | Beğendiğim metinlere ekle (0) | Görüntüleme sayısı: 130 | Arkadaşına gönder

Bu yazıya ilk yorumu yazın | Beğendiğim metinlere ekle (0) | Görüntüleme sayısı: 189 | Arkadaşına gönder

Şevk

Ümitsizlik adına ne varsa, sileceğim;

Benim de bahtıma gün doğacak.. güleceğim!

Rızık

Gülsün yüzü güneşin her sabah penceremde;

Az olsun, helal lokma kaynasın tenceremde!

Yorumlar (1) | Beğendiğim metinlere ekle (0) | Görüntüleme sayısı: 229 | Arkadaşına gönder

Yorumlar (1) | Beğendiğim metinlere ekle (0) | Görüntüleme sayısı: 165 | Arkadaşına gönder

Bir hükümdar amansız bir hastalığa yakalanmıştı. Ülkenin bütün hekimleri saraya geldi, komşu ülkelerin hekimleri de çağırıldı. Ama hastalığa hiçbir çare bulunamadı. Hükümdar, herkesin gözü önünde her gün biraz daha erimeye devam ediyordu. Umutsuzluk içinde çırpınırken son çare olarak bütün falcıların, büyücülerin bulunup saraya getirilmesini istedi.Adamları koşuşturdu. Ülkede ne kadar adı falcıya büyücüye çıkmış insan varsa toplayıp getirdiler.Falcılar, büyücüler hükümdara tek tek baktılar, bildikleri bütün numaraları yaptılar, ama hiçbiri herhangi bir iyileşme sağlayamadı.

Bu yazıya ilk yorumu yazın | Beğendiğim metinlere ekle (0) | Görüntüleme sayısı: 176 | Arkadaşına gönder

Edebiyat diye bir şey var mı?

Eskiden bir mektup arkadaşım vardı. Anadolu’nun uzak bir kasabasından mektuplar gönderirdi. Dünya güzeliydi o mektuplar; okurken kahkaha atar, gözyaşı dökerdim. Gencecik bir insanın kendisini ifade edişindeki samimiyete hayran kalırdım. Kasabasından, sokağından, hacı dedesinden, kümesteki tavuklardan ve tabii ki âşık olduğu kızdan bahsederdi. Kendisini başarısız bir âşık olarak gördüğünü söyler, kaderiyle tatlı tatlı dalga geçerdi.

Bu yazıya ilk yorumu yazın | Beğendiğim metinlere ekle (0) | Görüntüleme sayısı: 161 | Arkadaşına gönder

BİR AKŞAM SARAYIN BİR PENCERESİNDEN sokakta akıp giden kalabalığı seyreden bir kralın gözüne, o kalabalığın içinden bir adam takılmış. Sıradan bir insanmış bu. O akşam vakti, evine yürümekteymiş. Tıpkı, yıllardan beri haftada beş akşam yaptığı gibi... Kral, adamın evine vardığında yapacaklarını tahayyül etmiş: hanımı ve çocuklarıyla merhabalaşmak, hal hatır sormak, yemeğini yemek, televizyon seyretmek veya birşeyler okumak, uyumak, sonra da, ertesi sabah her zamanki saatinde uyanıp yine işe doğru yola koyulmak.

Bu yazıya ilk yorumu yazın | Beğendiğim metinlere ekle (0) | Görüntüleme sayısı: 173 | Arkadaşına gönder