Gözlerim gözlerine bakmak içindir

Bir geldin. Hasretini bıraktın zindanıma. Karanlık karanlığa düştü. Gece gecenin üstüne indi.

Parmaklıklar dağıldı; yüzün esir aldı beni. Taşlar toz oldu; özlemin taş kesildi. Gözlerine zincirlediler gözlerimi.

Bu yazıya ilk yorumu yazın | Beğendiğim metinlere ekle (0) | Görüntüleme sayısı: 113 | Arkadaşına gönder

Adına teşbihler yapılan, atasözlerine, şiirlere konu olan toprak; geçimini tarımla idâme ettiren toplumlarda ayrı bir mânâ ifâde etmiştir. "Toprak yalan söylemez!"denmiştir meselâ… Yani; ona hangi tohumu ekersen, alacağın mahsül o olacaktır. Mısır ekersen mısır, buğday ekersen buğday hasad edersin. Tohumu toprakla buluşturmazsan; boş bırakır, emek sarf etmezsen, üzerinde yabânî otlar, dikenler bitiverir. Çünkü toprağın fıtratında ürün verme istîdâdı vardır. Yüzüne gülersen, güllerle karşılar. Sırtını dönersen, dikenlerin canını acıtmasına râzısın demektir…

Bu yazıya ilk yorumu yazın | Beğendiğim metinlere ekle (0) | Görüntüleme sayısı: 142 | Arkadaşına gönder

Şimdi sen “su” olduğunu düşün. Su kadar özel, su kadar faydalı ve su kadar çok,  tükenmez...

İnanıyorum ki gerçekten de öylesin.
Ama ister çeşmelerden dökül, ister göklerden yağ, ister nehirler dolusu ak; dibi  olmayan bir kovayı dolduramazsın.
Yani seni dinlemeyenlere sesini duyuramazsın...

Bu yazıya ilk yorumu yazın | Beğendiğim metinlere ekle (0) | Görüntüleme sayısı: 126 | Arkadaşına gönder

Hadi bin sırtıma gidelim... Olmaz!
O zaman bırak bacağımı, gideyim... Olmaz!
Peki ne olacak?.. Hiç!
Sen şunu istiyorsun: Yolcular senin başında oturup gözyaşını silecek, başını okşayacak, tekrar ve tekrar ve tekrar ve tekrar anlattığın aynı hikâyeyi dinleyecek... Ve bunları başkalarına anlatışlarında sana şahitlik edecek... Ve sonra tekrar; hadi beni de götür buradan, diyecek ve sonra gelmeye hazır değilim, diyecek ve sonra tekrar ağlayacak ve sonra tekrar başını uzatacak okşayasın diye, veeee saire!

Bu yazıya ilk yorumu yazın | Beğendiğim metinlere ekle (0) | Görüntüleme sayısı: 113 | Arkadaşına gönder

Değer verene, elbette değer verilecekti. Korumaya çalışan, korunacaktı. Seven, sevilecek; muhabbet duyana, muhabbet duyulacaktı. Evet, Peygamber seni çok seviyordu. Çünkü sen de O'nu çok seviyordun. O ve O'na ait her şeye derin bir muhabbet besliyordun. Asırlar süren ömrünce de bunu hemen her fırsatta göstermiştin. Daha gencecik iken, O'nun getirdiği kitaba saygısızlık olur diyerek, bütün bir gece, Kur'an'ın bulunduğu odada ayaklarını uzatıp yatmamıştın.

Bu yazıya ilk yorumu yazın | Beğendiğim metinlere ekle (0) | Görüntüleme sayısı: 157 | Arkadaşına gönder

Bu yazıya ilk yorumu yazın | Beğendiğim metinlere ekle (0) | Görüntüleme sayısı: 109 | Arkadaşına gönder

Cep dikmeyi unuttukları bir çocuk fistanı gibiyim; bu hasret nereme sığacak?..

Ellerim boşluğa boşluğa gidiyor... Dünyada basacak yer bulamayan sarhoşun dolaşık ayakları gibi; karışık parmaklarım üzerimde sığınacak bir kuytu bulamıyor...

Aklım, yangında gevreyip kalmış son dala tüneyen kuş gibi;
Şaşkın!..

Bu yazıya ilk yorumu yazın | Beğendiğim metinlere ekle (0) | Görüntüleme sayısı: 107 | Arkadaşına gönder

“En güzel yastığın nedir?” diye sorsalardı bana, hiç tereddütsüz “yarın” derdim. Yastık… Başımı usulca bırakıp kendimi unuttuğum yer. Yastık… Gözlerimi kapatıp gövdemi sessizce, dertsizce yarına taşıdığım dem. Yarın… Bugünün telaşlarını savurup fırlattığım loş uçurum. Yarın.. Bugünün ellerinden ellerimi çekip hayatla bağlarımı koparmama bahane eylediğim boşluk.“Nasılsa yarın var!” deyip de an’ın üzerimizdeki keskin hükmünü törpülüyor değil miyiz? “Yarın yaparım!” deyip de günün içinden duygularımızı,

Bu yazıya ilk yorumu yazın | Beğendiğim metinlere ekle (0) | Görüntüleme sayısı: 87 | Arkadaşına gönder