|
Hikayeler
|
|
Yazar Ay Işığı
|
 BİR AKŞAM SARAYIN BİR PENCERESİNDEN sokakta akıp giden kalabalığı seyreden bir kralın gözüne, o kalabalığın içinden bir adam takılmış. Sıradan bir insanmış bu. O akşam vakti, evine yürümekteymiş. Tıpkı, yıllardan beri haftada beş akşam yaptığı gibi... Kral, adamın evine vardığında yapacaklarını tahayyül etmiş: hanımı ve çocuklarıyla merhabalaşmak, hal hatır sormak, yemeğini yemek, televizyon seyretmek veya birşeyler okumak, uyumak, sonra da, ertesi sabah her zamanki saatinde uyanıp yine işe doğru yola koyulmak. Birden bir merak sarmış kralı: "Hayvanat bahçesindeki hayvanlar gibi, bu adamı da bir kafese kapatsak acaba ne olur?"
 Bu yazıya ilk yorumu yazın |  Beğendiğim metinlere ekle (0) | Görüntüleme sayısı: 173 | Arkadaşına gönder
|
|
Devamını oku...
|
|
|
<< Başa Dön < Önceki 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 Sonraki > Sona Git >>
|
| Sonuçlar 514 - 522 Toplam: 697 |
İhtiyar adam, vapurun salonuna girince önce pencere kenarında bir yer aradı. Ama maalesef kalmamıştı; eh gençler kendisinden daha çeviktiler elbette. “Aman ne olacak; yirmi beş dakikalık bir yolculuk alt tarafı!” diye düşündü ihtiyar adam. Boş bulduğu bir yere doğru yöneldi, selâm vererek oturdu. Sonra kimsenin beğenip almadığı selâmını kendisi aldı. Sağına-soluna bakmaya başladı. Yanına oturduğu otuz yaşlarında görünen, kısa saçlı, takım elbiseli genç adamı süzdü uzun uzun. Genç ise inadına bakmadı kendisine doğru. 
I.
Dışarıdan bir kedi iniltisi duydu… 
Gönül kurşun yemiş yaralı ceylan
