|
|
|
|
Yazar Adem
|
|
 Yılanın başı zamanında ezilmeli de, ne kadar ezilirse ezilsin ufak söylentiler tarih sayfalarına sarkmış bir kere. Pederle sohbet ediyoruz da soruyor, “Mimar Sinan’ın yaptırdığı bir camii varmış, minaresi de eğriymiş. Bize küçükken anlatırlardı. Hangi camii o?”
- …..
Hobbalaaa… “O nerden çıktı şimdi?” demeye filan hazırlanırken aklıma birden merhum mimarın o hadisesi geliyor. Arz edeyim kısaca;  Yorumlar (1) |  Beğendiğim metinlere ekle (0) | Görüntüleme sayısı: 315 | Arkadaşına gönder
|
|
Devamını oku...
|
|
|
Yazar Adem
|
|
 Sanat adamları ancak yeryüzünü güzelleştirebilmek uğrunda,
çirkinde bile mevcut olan bütün güzellikleri insanların gönül gözünde
yerleştirmek için çaba sarfetmek mecburiyetindedirler. Yeryüzünün
güzelleşmesi dünki, bugünki, yarınki çabaların senteziyle olur.
(M.N. Sepetçioğlu)
Bu yazıya ilk yorumu yazın | Beğendiğim metinlere ekle (0) | Görüntüleme sayısı: 379 | Arkadaşına gönder |
|
Devamını oku...
|
| |
|
|
Yazar turab
|
|
 Bazı şeylerin belli bir açıklaması yoktur, belli bir târifi… Efrâdını câmî, ağyârını mânî bir açıklaması, belli bir târifi yapılması için uzun ve çeşitli sözler, sayısız zamanlar ve insanlar gerekli… Sevmek üzerine yazmaya başlarken2 böyle demiştim, hüzün üzerine yazmaya başlarken de böyle diyorum; çünkü bu ikisi, yani sevmek ve hüzün illâki yan yana durur, ardarda gelir. Hüzün, sevmenin tadı-tuzu olur; sevmek, hüznün direği, suyu, havası…
Bu yazıya ilk yorumu yazın | Beğendiğim metinlere ekle (0) | Görüntüleme sayısı: 340 | Arkadaşına gönder |
|
Devamını oku...
|
| |
| |
| |
|
|
<< Başa Dön < Önceki 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 Sonraki > Sona Git >>
|
| Sonuçlar 154 - 162 Toplam: 189 |
Gelecek zaman da birgün gelecekmiş. Omzunda kabukları soyulmuş imgelerle dolu bir heybesi olacakmış. Dokunduğu her yerde plastik erguvan çiçekleri peydahlanacakmış. Erguvan çiçeklerine iğneleri kafa bulduran korsan arılar konacakmış. Bu yüzden insanlar çocuklarına çiçeklerin kötü olduğunu söyleyecek ve onları sevmemeleri gerektiğini öğütleyecekmiş. Çocuklar onlara hiç kulak asmayacak, çiçekleri asıl kötü oldukları için sevecekmiş. 
Üsküdar’daki çınar altında küçük iskemlelere oturdular. Birisi uzun Marlboro sigarasını çıkardı. Uzun boylu avurtları biraz çökmüş olanıydı. Bayağı eskimiş adeta antika olmuş kurşuni çakmağını çıkarıp sigarasını yaktı. Derin bir nefes aldı, dudaklarını mühürlemiş gibi yapıp bir müddet öylece dolandırdı sigaranın dumanını avurtları arasında. Sonra rahatlamış bir mizansen içinde dumanını havaya savurdu. Fuuuff yaptı. Sağına baktı. Manalı bakış bıraktı öylece ortaya. 
Dümdüz bir soru size: Akşamları evde ne yapıyorsunuz? Koltuğa uzanıp, hiç tanımadığınız Amerikalı dedektiflerle, hiç tanımadığınız Amerikalı haydutları mı kovalıyorsunuz? Yoksa yerli dizilere kaptırıp hiç bilmediğiniz konaklarda yaşanan hayatları mı seyrediyoruz? Dört saat televizyon seyretmenin sekiz saat çalışmak kadar beyni yorduğunu biliyor musunuz? İki türlü hayat var:
Bugün ise bu yaşta bile ıskalamaya devam ettiğim bir konuyu irdelemek istiyorum:
Kararlıydım, Cahit Bey'in psikolog arkadaşı ile görüşecektim. Yaşadığım tüm takıntıları anlatacaktım. Yarın saat 16.00'da randevumu bile almıştım. Fakat nereden başlayacağıma, nasıl anlatacağıma bir türlü karar veremiyordum.