Bir ormanda iki kişi ağaç kesiyormuş. Birinci adam sabahları erkenden kalkı­yor, ağaç kesmeye başlı­yormuş, bir ağaç devrilir­ken hemen diğerine geçi­yormuş. Gün boyu ne dinle­niyor ne öğle yemeği için kendine vakit ayırıyormuş.

Akşamları da arkadaşın­dan birkaç saat sonra ağaç kesmeyi bırakıyormuş. İkinci adam ise arada bir dinleniyor ve hava karar­maya başladığında eve dö­nüyormuş.

Bir hafta bo­yunca bu tempoda çalıştık­tan sonra ne kadar ağaç kestiklerini saymaya başla­mışlar.

Sonuç: İkinci adam çok daha fazla ağaç kesmiş. Birinci adam öfkelenmiş: "Bu nasıl olabilir? Ben daha çok çalıştım. Senden daha erken işe başladım, senden daha geç bitirdim. Ama sen daha fazla ağaç kestin.

Bu işin sırrı ne?" İkinci adam yüzünde te­bessümle yanıt vermiş: "Ortada bir sır yok. Sen durmaksızın çalışırken, ben arada bir dinlenip bal­tamı biliyordum. Keskin baltayla, daha az çabayla daha çok ağaç kesilir.

Kendimizi geliştirmek, baltamızı bilemektir. Ken­dimize zaman ayırıp, yaşa­mımızı objektif bir bakışla gözden geçirmektir. Zayıf bulduğumuz alanlarımızı geliştirmek için çaba göstermektir. Bu, zihnimizin, ruhumuzun, karakterimizin güçlenmesi için olmazsa ol­maz bir koşuldur. Sokrat'ın şu sözü;

İnsan kendini tanır" Kendini tanımak, şu anda olduğumuz noktayla, ol­mak istediğimiz nokta ara­sındaki yoldur. Kendini ta­nımak, kendimizi nasıl gör­düğümüz ile başkalarının bizi nasıl gördüğü arasında açı olmaması anlamına ge­lir.

Bireysel ve iş yaşamı­mızda başarılı, mutlu ve doyumlu olmak istiyorsak, baltamızı bilemek için ken­dimize zaman ayırmalıyız.

ruhsalboyut.

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir.
Lütfen sisteme giriş yapın veya kayıt olun.