Sabun, tarihin ilk çağlarından beri insanların vazgeçilmez eşyaları arasında yer aldı. Eski zamanlarda, insanlar sabunu bitki köklerinden, ağaç kabuklarından, at kuyruğundan ve çeşitli bitkilerden yapıyordu. Bugün kullandığımız sentetik sabunları ise Birinci Dünya Savaşı'nın ardından gerçekleşen "sabun devrimine" borçluyuz.Sabunla ilgili ilk yazılı bilgilere Mezopotamya'daki M. Ö. 3000 yılından kalma kil tabletlerinden ulaşıyoruz. Bu tabletlerdeki bilgilere göre sabun o tarihlerde hayvan yağları ve küllerin birlikte kaynatılmasıyla elde ediliyordu

Gerçi o zamanlar sabun temizlik yerine yaralarda kullanılmak üzere ilaç olarak veya saça şekil vermek amacıyla kullanılıyordu.

M. Ö. 1500 yılına ait Ebers Papirüsünde ise Mısırlıların temizliğe çok önem verdikleri ve sabunu sebze veya hayvan yağlarından alkalinli tuzlardan üreterek kullandıkları yazıyor. Aynı dönemlerde Yunanlıların temizlik için kullandıkları yöntem ise oldukça ilginç. Onlar banyo yapacakları zaman önce vücutlarını yağ ve killerle sıvayıp sonra kavisli metal bir aletle oluşan tabakayı kazıyorlardı. Sonra su ve zeytinyağıyla ovarak temizlenme işlemlerini bitiriyorlardı.

Kişisel temizliğe ve bakıma önem veren Romalılar'ın hayatında banyo çok önemli bir yer işgal ediyordu. M.Ö. 25 yılında Roma'da yüzlerce hamam bulunuyordu. M. S. 476 yılında Roma'nın yıkılmasıyla da Avrupa'daki hamam alışkınlığı son buldu. Karanlık Çağ diye anılan bu dönemde birçok şey gibi sabun da şeytan işi olarak tanımlanıyordu. Karanlık çağ sonunda kişisel temizliğe yönelik sabun kullanımı unutulmuştu. Unutulan sabun ile birlikte hastalıklar, salgınlar ve ölüm bütün Avrupa'yı sardı. Bu arada Avrupa Kralları sabunu yüzde yüz vergiye tutarak lüks ihtiyaçlar listesine dahil etmişti.

Sabunun banyo için kullanımı ve üretimi Avrupa'da 18. yüzyıl, Amerika'da ise 19. yüzyılda ortaya çıktı.

Türkler ise yaklaşık 11. yüzyıla kadar sabun olarak soda, tavşankulağı, çeşitli otlar ve kül kullandılar. Osmanlı'da sabun önemli bir ticaret sahasıydı ve çoğu ülkelerin sabun ihtiyacı Osmanlıların imalathanelerinden karşılanıyordu.

Sabunun bugünkü haline yakın şeklini ilk kullananlar ise Araplardı. Ortaçağda Avrupa'da kirli yaşam şartlarından dolayı birçok hastalık kol gezerken, İslâm ülkelerinde sabun gelişmiş bir imalât dalıydı.

1800'lü yılların sonuna doğru Avrupa sonunda temizliğin yararlı bir şey olduğuna karar verdi. O yıllarda Fransız kimyacı Nicolas LeBlanc tuzdan sabun yapmanın yolunu buldu. Böyle ekonomik bir yöntemin bulunmasıyla İngiltere ve Fransa sabun vergisini ortadan kaldırdı.

20. yüzyılın başlarında buhar makinesinin de bulunmasıyla sabun imalâtı dünya çapında bir sanayi kolu oldu ve sabun dünyanın birçok yerinde yeni insanlarla tanışma imkanı buldu.

Birinci Dünya Savaşı'nda sabun yapmak için gerekli malzemeleri bulmak iyice zorlaştı. Böylelikle sentetik temizleyiciler doğdu ve sabun sanayiinde bir devrim gerçekleşti.  Günümüzde ise sabunlar çoğunlukla sentetik malzemelerden hazırlanıyor.

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir.
Lütfen sisteme giriş yapın veya kayıt olun.